Ndeshja e sezonit shndërrohet në atë të polemikave. Vendasit adminstrojnë rezultatin. Gjyqtari gabon në rastin e penalltisë, ndërsa devolli humbet toruan. Tifozët shahen por vetëm kaq.

Skëndërbeu, Duro, Shkëmbi, Jemini dhe Devolli. Kanë bërë pak nga të gjithë që ndeshja më e rëndësishme e kampionatit të shndërrohet në

ndeshjen që rihap kampionatin. 10 mijë tifozë, mes tyre dhe 400 vlonjatë kanë shijuar një sfidë të vërtetë nervash. Në fund kanë fituar vendasit. Po si?!

Që kjo e djeshmja nuk do ishte një ndeshje e bukur ëpr syrin e tifozit të lirë kjo nuk diskutohej. Përballë luanin dy skuadra, të vendit të parë dhe vendit të dytë dhe presioni ndër aktiv ishte i jashtëzakonshëm. Skëndërbeu ishte i detyruar që të fitonte ndërsa vlonjatët të detyruar së paku të merrnin një pikë. Në fushën e lojës janë hedhur dy skuadra shumë të kujdesshme. Duro kishte pak alternative dhe i kondicionuar në formacion ka vendosur Sozën në majën e sulmit dhe Markovic në të majtë. Magani ka kërkuar të surprizuar dh nukë shtë tutur. Progni, Roshi, Plaku dhe Xhafaj, të katërt me veti sulmuese në fushë.

Ndehsja ka qënë një e tillë episodesh. Episode që fillojnë me një off-side të anuluar për Xhafajn në minutën e tretë dhe kanë kulmin pas gjysëm ore loje në një penallti të dhënë. Për tu ndalur. Brahja kthen topin te portiere Spaho ndëkërkohë që Soza aty vjedh sferën dhe më pas bie pasi ka goditur vetë topin i pari. Spaho mbledh duart. Penallti? Jemini thotë po, ndërsa anësori që ka një pamje të qartë nuk reagon. Në TV duket qartë: simulim. Po sa penallti të tilla vidhen kështu?! dhe sa jepen?! Shumica. Nëse për penalltinë Jemini mund të jetë i justifikuar se fundja ka bërë arbitrin dhe ka dhënë një vendim arbitrar, ka së paku disa faulle në favor të Flamurtarit që nuk shihen e disa të verdha të cilat gjithashtu nuk jepen. Për ta mbyllur me gjyqtarin, është i saktë në rastin e devollit. Mesfuhsori merr një të verdhë pa asnjë shkak në pjesën e parë dhe merret me Arapin në pjesnë edytë sërish pa asnjë shkak. Ok, nuk e shan dhe nuk e godet por një dorë në drejtim të fytyrës e penalizon. Dhe në një gjykim të tillë sigurisht që do përfitojë të kuqen.

Deris a devolli të merrte të kuqen, Flamurtari po luan shumë mirë. Memnjëher ëpas menalltisë së kthyer në gol nga Shkëmbi ka dy mundësi të mira kuqezi. Xhafaj nuk kordonohet dhe godet jashtë ndërsa Plaku në një moment pothuaj 11-metërsh godet sërish jashtë. A ishte kjo blerja më e madhe e janarit? Një investim prje mijëra eurosh?! Kur humbet një mundësi të tillë (pavarësisht se gjithkujt mund ti ndodhë) përgjegjësia është e madhe apo jo?!

Flamurtair kërkon golin e barazimit po nuk ka shumë forcë sepse dhe Roshi e Progni janë alrguar ndërkohë që gjithsesi nuk ndihet fakti që janë me dhjetë vetë. Skëndërbeu tani bën klasiken, rri mbrapa e pret dhe kërkon të kundër godasë. Aksione të rrjedhshme nuk ka nga asnjë palë. Shkëmbi godet shtyllën në një që do ishte eurogol ndërsa Sefa ndoshta ndër më të mirët në fushë e provon dhe e provon disa herë nga distance.

Në fund por jo nga rëndësia janë tifozët. Ata korcarë kishin mbajtur premtimin dhe kishin mbushur plot stadiumin, ndërsa ata vlonjtë interesantë në këndin e tyre. Ishte dhe ndeshja e tyre sepse nëse ishte një dnehsje e bukur atëher ëmesiguri kështu e bënë dhe ata.