Nënat tona, ato nënat shqiptare aq të lodhura, aq të vuajtura, aq të raskapitura, aq të trishtuara po dhe aq të mira, të dashura, aq të fisme, aq krenare, janë ato nënat shqiptare. Janë ato që na bënë kokën dhe që ne kurrë nuk mund ti falënderojmë edhe nëse i shërbejmë gjithë jetës, janë ato që na rritën, që na

edukuan. Pas tyre vijnë nënat e politikanëve shqiptarë të cilëve iu dhimbsen më shumë se ne, ato nënat e tyre, iu dhimbsen më shumë përderisa ato jetojnë më mirë. Nënat shqiptare për punën e palodhur në shtet në kohën e diktaturës dhe në familje në atë dhe në këtë kohë, ne i shpërblejmë, po, ne i shpërblejmë me 100 mijë lekë të vjetra në muaj. Aq është pensioni që i japim nënave tona si shpërblim që na rritën, na edukuan, na deshën mbase më shumë se baballarët. Ky është shpërblimi që i jepet “plakave” me faqe e ballë të rrudhur nga vuajtjet e pafundme të punës së përditshme dhe të jetës së përditshme të lodhur dhe të ngatërruar të këtyre nënave shqiptare. Me këtë shpërblim ato “plaka” psherëtijnë thellë dhe bëjnë llogaritë e muajit, sesa do të paguajnë për energjinë elektrike që më shumë i mungon sesa e gjejnë në shtëpitë e tyre, sesa do të paguajnë për ujin e pijshëm për të cilin vazhdojnë të ngrihen që me natë për të kryer gjithë nevojat e shtëpisë, sa do të paguajnë për ilaçet që pleqëria iua ka bërë pjesë të jetës. Ato, nënat tona bëjnë llogaritë e një muaji me 100 mijë lekë të vjetra dhe nuk i ngelen aq parà sa të arrijnë të njomin gojën me një gjysmë molle në ditë, sepse fruta për nënat tona është e ndaluar, sepse peshku, mishi, djathi etj. etj. për nënat tona janë ushqime të ndaluara sepse ato marrin një pension fyes po ta krahasojmë me mundin, ndihmën, vuajtjet që kanë kaluar dhe vazhdojnë të kalojnë.

Pas vuajtjeve të nënave tona fshihen nëna të tjera, nënat e mbajtura, me rrudha të mbuluara nga kremi, me stomakun gjithnjë plot….. ato janë nënat e politikanëve shqiptarë. Janë ato nëna që hanë në kurriz të nënave tona vetëm sepse kanë një fëmijë hajdut në krye të vendit tonë për ti zgjidhur hallet e pazgjidhura Shqipërisë. Ato nëna janë pjesë e Shqipërisë së majme, e Shqipërisë që po ndryshon, e Shqipërisë që do të ndryshoj, e Shqipërisë Evropiane, e Shqipërisë në Nato, ato janë nënat e politikanëve shqiptarë që paskan pasur fat më të madh se nënat tona, që mbase më shumë se ato u robtuan për një jetë më të mirë për bijtë e tyre. Nënat tona rrinë ulur shkallëve të shtëpisë së fshatit, ballkoneve të apartamenteve të qytetit ku presin me padurim një letër bashkë me disa monedha nga fëmijët refugjat. Ato janë nënat që na rritën, që përditë i shtohen rrudhat në fytyrë duke pritur që ti vij një herë në vit fëmija nga një tokë e huaj e ta takoj me mall dhe ti tregoj hallet e saj të pafundme që mesa duket do ti marrë me vete në banesën e fundit. Nënat tona janë nënat shqiptare, ato që të dhemb shpirti kur i shikon të mbledhin kanaçe me një thes në krah, rrugëve të qyteteve më të mëdha shqiptare, të dhemb shpirti kur i shikon të shtrijnë dorën për 100 lekë të vjetra, të dhemb shpirti kur i shikon nëpër dyqane të marrin përditë vetëm gjysëm buke dhe asgjë tjetër, të dhemb shpirti kur kujton sesa kanë vuajtur nënat shqiptare dhe sa po vuajnë akoma. Por politikanët shqiptarë shikojnë vetëm nënën e tyre, nënën e pasur të fëmijës hajdut që mbase nuk ka faj…. ose mbase ka faj për “bëmat” e fëmijëve të saj, për ata që “plakat” e tjera me ballë të rrudhur e me zemër të madhe i lënë të braktisura me 100 mijë lekë pension në muaj. Ato nënat ulur në shkallë tek shtëpitë e fshatit, ato të tjerat ulur ballkoneve në shtëpitë e qytetit, ato të shikojnë me sy të ëmbël, me një buzëqeshje që mbjell dashuri, ato që vuajnë për bukën e gojës dhe mbase do të vuajnë derisa të vdesin, ato çuditërisht nuk dinë të urrejnë edhe pse vuajtjet e shumta iua kanë rrudhur ballin….. ato janë nënat shqiptare. Edhe sa do të vuani akoma, ju nënat tona, ju nënat shqiptare?

P.S. Nëse ndonjë politikan e quan fyerje këtë shkrim për nënën e tij, le të mendoj për nënat tona, nënat shqiptare që ato mos të vuajnë më si në ditët e sotme për faj të dikujt tjetër.
11/07/2009